Bizim Diyar

Deal of the Day

Bizim Diyar

Author: ANT Stores
$12.95
Sevinç Çokum, Balkan co?rafyas?na Yahya Kemal'in imledi?i gibi bak?yor.

Yazarl?k hayat?n?n ikinci roman? olan bu metinde Çokum, bir göç hikâyesi anlat?yor. Bu göç, bizim asl?nda çok yak?ndan bildi?imiz bir mecburi göç. Sürgün elbette: Osmanl?'n?n kaybetti?i Balkanlar'dan ayr?lmak zorunda kalan bir ailenin çe?itli bireyleri üzerinden bütün göçlerin o temel duygusuna, o büyük hüzne var?yor. Bir yanda ölümler, bitmeyen zorlu yolculuklar, kendi topra??ndan ayr?lman?n derin üzüntüsü; öte yanda dirayet, kenetlenme, öfke ve yan yanal?k.

Bizim Diyar?n en belirgin duygusu, bu kenetlenme olmal?d?r. ?stanbul'da son bulan bu göçü, herkes ba?ka yerlerde, ba?ka zamanlarda ya?am?? ve sonunda yerle?ik olabilmi?tir. Ama hep o inatla. Ve elbette "geçse de hiç unutulmayacak" bir haf?zayla.

"Hangi birini anlatay?m? Gece ???ldaklar karay? yalay?p geçiyor. Patlamalar, alevler, aç?lan gedikler, sessizce ölen askerler...?nleyen yaral?lar...Bu bir imtihand?r ana. Burada kendimizi ö?reniyoruz. Ya?amaya hakk?m?z oldu?unu, dü?man?m?z? ö?reniyoruz...Telefonlar...Tayyarelerin gelip geçi?i...Sudaki günün par?lt?lar?na, gece y?ld?zlara bakmaya zaman yok. Otlar nemli, böcekler ku?lar öter durur. Siperler, dikenli hatlar...Askerlerden biri incir toplay?p getirmi?. Geceleri türkü okuyorlar. Y?llard?r böyle birlik olunmas? için u?ra??p durmu?tuk. Yeniden toparland?k. Yeniden do?duk."
Book Title Bizim Diyar
Author ANT Stores
Date Published Feb 05, 2019
Sevinç Çokum, Balkan co?rafyas?na Yahya Kemal'in imledi?i gibi bak?yor.

Yazarl?k hayat?n?n ikinci roman? olan bu metinde Çokum, bir göç hikâyesi anlat?yor. Bu göç, bizim asl?nda çok yak?ndan bildi?imiz bir mecburi göç. Sürgün elbette: Osmanl?'n?n kaybetti?i Balkanlar'dan ayr?lmak zorunda kalan bir ailenin çe?itli bireyleri üzerinden bütün göçlerin o temel duygusuna, o büyük hüzne var?yor. Bir yanda ölümler, bitmeyen zorlu yolculuklar, kendi topra??ndan ayr?lman?n derin üzüntüsü; öte yanda dirayet, kenetlenme, öfke ve yan yanal?k.

Bizim Diyar?n en belirgin duygusu, bu kenetlenme olmal?d?r. ?stanbul'da son bulan bu göçü, herkes ba?ka yerlerde, ba?ka zamanlarda ya?am?? ve sonunda yerle?ik olabilmi?tir. Ama hep o inatla. Ve elbette "geçse de hiç unutulmayacak" bir haf?zayla.

"Hangi birini anlatay?m? Gece ???ldaklar karay? yalay?p geçiyor. Patlamalar, alevler, aç?lan gedikler, sessizce ölen askerler...?nleyen yaral?lar...Bu bir imtihand?r ana. Burada kendimizi ö?reniyoruz. Ya?amaya hakk?m?z oldu?unu, dü?man?m?z? ö?reniyoruz...Telefonlar...Tayyarelerin gelip geçi?i...Sudaki günün par?lt?lar?na, gece y?ld?zlara bakmaya zaman yok. Otlar nemli, böcekler ku?lar öter durur. Siperler, dikenli hatlar...Askerlerden biri incir toplay?p getirmi?. Geceleri türkü okuyorlar. Y?llard?r böyle birlik olunmas? için u?ra??p durmu?tuk. Yeniden toparland?k. Yeniden do?duk."